De laatste jaren groeit een zorgwekkende trend binnen de medische wereld: behandelingen die veel beloven, maar weinig bewijs hebben. In een recent artikel wordt dit fenomeen omschreven als “medical grifting” [1], het verkopen van onbewezen of ineffectieve therapieën, vaak met een commercieel motief.

Dit probleem speelt vooral in de Verenigde Staten, maar waait steeds vaker over naar Europa. Mensen zijn namelijk gevoelig voor bepaalde denkfouten. Denk aan:

• Confirmation bias: je gelooft vooral wat je al hoopt dat waar is
• Autoriteitsbias: bekende experts of influencers krijgen automatisch meer vertrouwen
• Anekdotisch bewijs: succesverhalen voelen overtuigend, ook al zeggen ze weinig
• Placebo en toeval: verbetering wordt snel toegeschreven aan de behandeling

Samen maken deze factoren mensen kwetsbaar voor dure beloftes zonder harde onderbouwing [1].

Wat is plasmaferese eigenlijk?

Een van de behandelingen die nu veel aandacht krijgt, is Therapeutic Plasma Exchange, ook wel plasmaferese of plasmawissel genoemd.

Tijdens deze behandeling wordt het vloeibare deel van je bloed, het plasma, verwijderd en vervangen door een andere vloeistof, meestal albumine.

Dit proces duurt ongeveer 1,5 tot 3 uur. Het verwijderde plasma bevat onder andere afvalstoffen, ontstekingsproteïnen, auto-antilichamen en cholesterol.

Dat klinkt alsof je lichaam een soort reset krijgt en precies dat idee maakt de behandeling zo aantrekkelijk.

Waar komt het idee vandaan?

De gedachte dat plasma verversen kan helpen tegen veroudering komt uit dierstudies, zoals parabiose-experimenten uit de jaren 2010.

Pas in 2025 verscheen de eerste grotere studie bij mensen die dit echt onderzocht [2]. Daarin werd gekeken of plasmaferese invloed heeft op biologische leeftijd, gemeten via biomarkers, stoffen in je bloed die iets zeggen over veroudering [2].

Dit sluit aan bij bredere wetenschappelijke ontwikkelingen. Onderzoekers hebben inmiddels duizenden eiwitten geïdentificeerd die samenhangen met veroudering, in één studie zelfs meer dan 5400 [3].

Voor wie geïnteresseerd is in longevity en biohacking klinkt dit logisch. Als je de interne omgeving van het lichaam verandert, beïnvloed je mogelijk ook processen rondom veroudering [3].

Waar wordt het nu voor gebruikt?

In theorie zou plasmaferese kunnen helpen bij chronische ontsteking en metabool syndroom, neurodegeneratieve aandoeningen zoals Alzheimer en een breder idee van ontgifting van het lichaam.

Op social media wordt dit flink gehyped. Bekende namen zoals Joe Rogan, Orlando Bloom en Brian Johnson hebben het erover.

Sommige klinieken claimen zelfs dat de behandeling “FDA approved” is. Dat klopt deels, maar alleen wat betreft veiligheid, niet effectiviteit bij gezonde mensen. De FDA zegt niets over anti aging of detox claims.

Het belangrijke detail dat vaak ontbreekt

Plasmaferese wordt al jaren gebruikt in ziekenhuizen, maar dan bij ernstig zieke patiënten. Denk aan levensbedreigende neurologische of bloedziekten [1].

En juist daar zit de nuance.

De behandeling werkt omdat je alles uit het plasma verwijdert, niet alleen slechte stoffen, maar ook antilichamen, stollingsfactoren en andere essentiële eiwitten.

Met andere woorden, je reinigt niet selectief [1].

Als je dit meerdere keren per jaar doet, zoals sommige klinieken adviseren, kan dat betekenen dat je je immuunsysteem telkens tijdelijk beïnvloedt.

En hoe zit het met microplastics?

Een populaire claim is dat plasmaferese microplastics uit je lichaam verwijdert.

Maar er is een probleem. De apparatuur zelf, slangen en filters, is gemaakt van plastic.

Niemand weet dus of je er minder microplastics door krijgt of juist meer.

Daar is simpelweg nog onvoldoende onderzoek naar gedaan.

Wat zegt het onderzoek echt?

De studie uit 2025 [2] keek naar slechts 42 mensen. De onderzoekers vonden een mogelijke verjonging van ongeveer 2,6 jaar, gemeten via biomarkers [2].

Interessant, maar het zegt niets over daadwerkelijk langer leven en het onderzoek werd uitgevoerd door een biotech startup met commerciële belangen.

Daarnaast is er ook onderzoek dat het tegenovergestelde laat zien.

Een andere studie [4] vond dat vergelijkbare behandelingen juist versnelling van verouderingsmarkers kunnen veroorzaken [4]. Ook dit onderzoek was klein en kortdurend.

Kortom, de wetenschap is nog allesbehalve duidelijk.

Wat werkt wél?

Wat wel vaker wordt gezien is een daling van cholesterol en mogelijk bepaalde ontstekingsfactoren [4].

Dat zou theoretisch kunnen bijdragen aan het verlagen van risico’s op chronische aandoeningen of het verminderen van bepaalde interventies.

Maar de vraag blijft of dat 10.000 euro per behandeling waard is.

Conclusie

Onderzoek naar veroudering is enorm belangrijk en fascinerend. Plasmaferese is een interessante techniek die in de toekomst mogelijk een rol gaat spelen.

Maar op dit moment geldt dat het bewijs beperkt is, de claims vaak groter zijn dan de data en de commerciële prikkel duidelijk aanwezig is [1].

Of zoals je het simpel kunt zeggen. De kans bestaat dat het belangrijkste wat uit die gele zak wordt gehaald je portemonnee is.

Binnen Newtra geloven we dat vooruitgang begint met eerlijke informatie. Geen shortcuts, maar consistente keuzes die op de lange termijn verschil maken.

Plasmaferese is interessant om te volgen, maar nog geen bewezen oplossing.

Referenties

1. ADKINS, Brian D., et al. Confronting medical grifting: Fraudulent and unproven products and interventions in apheresis, transfusion and biotherapies. British Journal of Haematology, 2025, 207.6: 2286-2295.
2. FUENTEALBA, Matias, et al. Multi‐omics analysis reveals biomarkers that contribute to biological age rejuvenation in response to single‐blinded randomized placebo‐controlled therapeutic plasma exchange. Aging Cell, 2025, 24.8: e70103.
3. TAVENIER, Juliette, et al. Plasma Proteomic Profiling of Young and Older Adults Identifies Candidate Biomarkers of Biological Aging at the Intersection of Age and Disease. Aging Cell, 2026, 25.4: e70469.
4. BORSKY, Pavel, et al. Human clinical trial of plasmapheresis effects on biomarkers of aging (efficacy and safety trial). Scientific reports, 2025, 15.1: 21059.